اگر می توانستم مجازاتت کنم

از تو می خواستم......

به اندازه ای که تو رو دوست دارم

مرا دوست داشته باشی

من تموم قصه هام قصه توست
اگه غمگينه اون ازغصه توست
يه دفعه مثل يه آهو توی صحراها رميدی
بس که چشم تو قشنگ بود گله گرگ رو نديدی
دل نبود توی دلم تورو گرگا نبينن
اونا با دندون تيز به کمينت نشينن
الهی من فدای تو چه کار کنم برای تو
اگه تو اين بيابونا خاری بره به پای تو
يه دفعه مثل پرنده قفس عشقو شکستی
پر زدی تو آسمونا رفتی اون دورا نشستی
دل نبود توی دلم گم نشی تو کوچه باغا
غروبا که تاريکه نريزن سرت کلاغا
نخوره سنگی به بالت
پرت نشه فکرو خيالت
من تموم قصه هام قصه توست
اگه غمگينه اون از غصه توست

يه دفعه مثل يه گل رفتی تو دست خزون
سيل بارون و تگرگ ميومد از آسمون
بردمت تو گلخونه که نريزه رو سرت
که يه وقت خيس نشه يخ کنه بال و پرت
نشکنی زير تگرگ نريزه از توی برگ
من تموم قصه هام قصه توست
يه دفه مثل يه شمع داشتی خاموش مي شدی
اگه پروانه نبود تو فراموش می شدی
آره پروانه شدم که پرام سوخته شه
تا آتيش دل تو به دلم دوخته شه
که بسوزه پرو بالم که راحت شه خيالم
دارم از تو مينویسم تو که غم داره نگات
اگه دوست داشتی بگو تا بازم بگم برات

اونقده ميگم تا خسته شم
با عشق تو شکسته شم

عشق, خودش خواهد آمد.

نمی توان از آن فرار کرد.

عشق خودش آهسته آهسته می آيد و در گوشه ای از قلب مهربانت

 آرام و بی صدا می نشيند.

و تو متوجه نخواهی بود و بعد ذره ذره قلبت را پر می کند.

 کم کم مثل ساقه ی "مهر گياه" در تمام جانت ميپيچد.

و ريشه می دواند, به طوری که بی آن نمی توانی تنفس کنی.

خيلي سخته كه بغض داشته باشي اما نخواي كسي بفهمه...

خيلي سخته كه عزيزترين كست ازت بخواد فراموشش كني...

خيلي سخته كه روزه تولدت همه بهت تبريك بگن جز اوني كه فكر ميكني بخاطرش زنده ايي...

خيلي سخته كه غرورتو به خاطره يه نفر بشكني بعد بفهمي دوستت نداره...

خيلي سخته كه با آب خوردن بخواي بغضتو بفرستي پايين اما يه دفه اشك از چشات جاري بشه...

خيلي سخته كه كسي رو دوست داشته باشي اما ندونه...

خيلي سخته كه دوسش داشته باشي اما نتوني باهاش بموني...

خيلي سخته كه عشق رو از نگاه كسي بخوني اما نتونه بهت بگه...

خيلي سخته كه ازت بپرسه كه حاضري باهام بموني؟ و تو با اينكه آرزويي جز اين نداري, فقط به خاطره خودش مجبور باشي بگي نه...

کسي درد خنديدنم را نفهميد

و از ريشه پوسيدنم را نفهميد

همان اول راه او از من جدا شد

که  بيراهه پيچيدنم را نفهميد

زمين و زمان پشت سر ميزد اما

کسي بر زمين خوردنم را نفهميد

چنان نرم و آهسته در خود شکستم

که حتي ترک خوردنم را هم نفهميد......

در روزگارهای قديم جزيره ای دور افتاده بود که همه احساسات در آن زندگی می کردند: شادی، غم، دانش عشق و باقی احساسات .

روزی به همه آنها اعلام شد که جزيره در حال غرق شدن است. بنابراين هر يک شروع به تعمير قايقهايشان کردند.

اما عشق تصميم گرفت که تا لحظه آخر در جزيره بماند. زمانيکه ديگر چيزس از جزيره روی آب نمانده بود عشق تصميم گرفت تا برای نجات خود از ديگران کمک بخواهد. در همين زمان او از ثروت که با کشتی با شکوهش در حال گذشتن از آنجا بود کمک خواست.

"ثروت، مرا هم با خود می بری؟"

ثروت جواب داد:

"نه نمی توانم. مفدار زيادی طلا و نقره در اين قايق هست. من هيچ جايی برای تو ندارم."

عشق تصميم گرفت که از غرور که با قايقی زيبا در حال رد شدن از جزيره بود کمک بخواهد.

"غرور لطفاً به من کمک کن."

"نمی توانم عشق. تو خيس شده ای و ممکن است قايقم را خراب کنی."



پس عشق از غم که در همان نزديکی بود درخواست کمک کرد.

"غم لطفاً مرا با خود ببر."

"آه عشق. آنقدر ناراحتم که دلم می خواهد تنها باشم."

شادی هم از کنار عشق گذشت اما آنچنان غرق در خوشحالی بود که اصلاً متوجه عشق نشد.

ناگهان صدايی شنيد:

" بيا اينجا عشق. من تو را با خود می برم."

صدای يک بزرگتر بود. عشق آنقدر خوشحال شد که حتی فراموش کرد اسم ناجی خود را بپرسد. هنگاميکه به خشکی رسيدند , ناجی به راه خود رفت.

عشق که تازه متوجه شده بود که چقدر به ناجی خود مديون است از دانش که او هم از عشق بزرگتر بود پرسيد:

" چه کسی به من کمک کرد؟"

دانش جواب داد: "او زمان بود."

"زمان؟ اما چرا به من کمک کرد؟"



دانش لبخندی زد و با دانايی جواب داد که:

"چون تنها زمان بزرگی عشق را درک می کند."

در اين تاريکي و سرماي پهناور

در اين تنهايي و چشمهاي اشک آور

در اين بودن

در اين خفتن

در اين تنها تو را گفتن, تو را جستن

در اين چون اشک ناليدن، باريدن

و چون پروانه گرد شمع چرخيدن

در اين رفتن، در اين ديدن،

در اين تنها تو را چيدن، تو را بردن

و چون گل از درون ساقه خشکيدن ولي چيدن، تو را چيدن

تو را خواهم در اين دنيا

تو را ...... تنهاترين تنها .......

 می دانی که خيلی دوستت دارم ،

می دانم که نمی دانی بيش از عشق بر تو عاشقم....

می دانی که بدون تو زندگی برايم پوچ است ،

می دانم که نمی دانی بعد از تو ديگر زندگی وجود ندارد....

می دانی که بدون تو عاشقی برايم عذاب است ،

می دانم که نمی دانی بعد از تو ديگر قلبی نيست برای عاشق شدن....

می دانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برايم پر از درد و عذاب می شود ،

می دانم که نمی دانی بدون تو ديگر لحظه ای باقی نيست برای ادامه زندگی...

می دانی که همه فکر و زندگی من تو شده ای و تمام لحظه ها نام تو را در قلبم زمزمه می کنم ،

می دانم که نمی دانی از زندگی برايم عزيزتری ، زندگی در مقابل تو برايم کم است تو دنيای من شده ای...

می دانی که تو لايق اين قلب عاشق منی ،

می دانم که نمی دانی تو لايق تر از آن هستی که تصور می کنی!

می دانی که بدون تو من تنهای تنهايم ،

می دانم که نمی دانی آن زمان تنها تر از من ديگر تنهايی نيست!

می دانی که خيلی بيقرارم و انتظار می کشم که به تو برسم و تو را در آغوش خود بگيرم,

می دانم که نمی دانی از اين انتظار ديگر خسته و دلشکسته شده ام...

می دانی که از اين دوری و فاصله در بيشتر لحظه ها چشمانم خيس است ،

می دانم که نمی دانی ديگر در اعماق چشمانم اشکی نيست!

می دانی که آرزو دارم دستانت را بگيرم ، تو را در آغوش خود بفشارم ،  بر لبانت بوسه بزنم و به تنها آرزويم که رسيدن به تو می باشد برسم

 اما می دانم که نمی دانی تو همان آرزوی منی!  نمی دانی که بعد از تو به آن دنيا سفر خواهم کرد ،

می دانم و می دانم بعد از تو ديگر حتی مجالی برای نفس کشيدن نخواهد بود....

دلم گرفت ای هم نفس
پرم شکست تو اين قفس
تو اين غبار . تو اين سکوت
چه بی صدا . نفس نفس
 
از اين نامهربونی ها
دارم از غصه می ميرم
رفيق روز تنهايی
يه روز دستاتو می گيرم

تو اين شب گريه می تونی
پناه هق هقم باشی
تو ای همزاد همخونه
چی ميشه عاشقم باشی

دوباره من دوباره تو
دوباره عشق دوباره ما
دو هم نفس دو هم زبون
دو همسفر دو همصدا

تو ای پايان تنهايی
پناه آخر من باش
تو اين شب مرگی پاييز
بهار باور من باش

بذار با مشرق چشمات
شبم روشنترين باشه
ميخوام آيينه ی خونه
با چشمات همنشين باشه

When a GIRL is quiet

Millions of things are running in her mind

وقتی يه دختر ساکته

ميليون ها فکر در سر داره

 When a GIRL is arguing

She is thinking deeply

وقتی يه دختر بحث نمی کنه

در فکر عميقی فرو رفته

When a GRIL looks at you with eyes full of questions

She is wondering how long you will be around

وقتی يه دختر با هزاران سوال در چشم به شما نگاه می کنه

نگران اين هست که تا کی شما با او هستيد

When a GIRL answers “I’m fine” after a few seconds

She is not at all fine

وقتی يه دختر بعد از چند دقيقه به شما ميگه که خوبم

يعنی واقعا" خوب نيست

When a GIRL stares at you

She is wondering why you are lying

وقتی يه دختر به شما خيره ميشه

در تعجب که چرا شما دروغ ميگيد

When a GIRL lays on your chest

She is wishing for you to be hers for ever

وقتی يه دختر به سينه ی شما تکيه ميده

در اين آرزو هست که شما برای هميشه مال اون باشيد

When a GIRL calls you everyday

She is seeking for your attention

وقتی يه دختر هر روز به شما زنگ ميزنه

به دنبال جلب توجه شماست

When a GIRL sms’s you everyday

She wants you to reply at least once

وقتی يه دختر هر روز به شما sms ميده

ميخواد که حداقل يک بار جواب داشته باشه

When a GIRL says I love you

She means it

وقتی يه دختر ميگه عاشق شماست

منظورش دقيقا" همينه

When a GIRL says that she can’t live without you

She has made up her mind that you are her future

وقتی يه دختر ميگه که بدون شما نميتونه زندگی کنه

اين رو در ذهنش داره که شما آينداش خواهيد بود

"When a GIRL says “I miss you

....No one in this world can miss you more than her

وقتی يه دختر ميگه دلش برای شما تنگ شده

هيچ کس در اين دنيا به اين اندازه دل تنگ شما نمی شه.....

عـشـق مـن, جـز غم دلواپسي نـيسـت
آخه قلـبـم مثل قـلـب کـســي نـيسـت

تو به تصويري, چه کودکانـه دل باختـه اي
منو اونجوري که در بـاور خـود ساخته اي

تو به نقشي که چه دوره از من
عکـس ماهـه تـوي آب روشــن

تـوي رويــايـي, مـثـل بــيــداري
تو مي خواي که ماه رو از برکه بياي برداري

من نه عمري پشت شيشه چون عروسک بودم
نـه کـه خـفـتـه بـيـن پــنـبـه هـا و پــولـــک بودم

من اگـر سـردار عـشــقـم يا کـه پـاک باخـتـه ام
ســرنوشــتم رو با دســتـهاي خــودم سـاخته ام

قـصـه ها گـذشـتـه بـر مـن تــا بـدونـم کـيسـتم
سر گذشتم هر چه بوده من پشيمـون نيـسـتم

يه زمان عاشــق و گـاهـي تـوي آغـوش هـوس
هـــر چـــه بــوده انــتــخــاب مـن بــوده و بــس


گاهي سرشار از حقيقت گاهي مغلوب گناه
هر چه هستم تو فقط من رو براي من بخواه

مــن اگـر مـريـم پـاکـم يـا کـه يـک گـيـاه هرز
عشق من بيا به باور هـاي مـن عـشـق بورز

من پر از احساسم
تو پر از احساسـي
مگه مي شه قلب منو نشناسي…

آرزوهاتو رو یه کاغذ بنویس و یکی یکی از خدا بخواه.

خدا یادش نمی ره ولی تو ممکنه یادت بره چیزی که امروز داری همون آرزوی دیروزته

There are 4 things that you cannot recover

in yeki az ahang haye shahryare

man ham ahangesho dust dashtam, ham matne sheresh ro 

با تو ام ای که نگاهت من رو با عشق آشنا کرد

تو دلم حرم نفسهات٬ فصل سرما رو فنا کرد

تویی اون که تو وجودت نیمی از خودم رو دیدم

با حضور عاشقونت به خود خودم رسیدم

با تو شادم٬ با تو مستم٬ دستت رو بزار تو دستم

بی تو جون میدم به ظلمت٬ با تو عشق رو می پرستم

گم شدم تو شب چشمات٬ تو شدی فانوس راهم

تو شدی ماه و ستاره٬ تو شب سرد و سیاهم

با حضورت می شه حس کرد٬ یه نفس بوی بهار رو

می شه از لبهای تو چید٬ عطر باغ قصه ها رو

من مسافری غریبم٬ توی جاده ی نگاهت

که چشام مثل قدم هات٬ تا ابد مونده به راهت

باورم کن که فقط تو٬ تویی معنای وجودم

تو بیا تا غم دوریت٬ نره توی تار و پودم

kash hamishe hame chiz oon joori k mikhastim bud

kash hesadat ha va doroogh ha beine ma adama fasele nemindakht

kash mifahmidim, dust dashtan dalil nemikhad, balke del mikhad

kash toye donya, e'temad harfe aval ro mizad

kash hich vaght dorooghi nabud

kash adama gharde hamdigar o bishtar midunestan

kash mifahmidim hich vaghte zendegi mahdoode

va

kash maa adamaa kheili chiza ro mifahmidim

.......

تو نيستي كه ببيني
چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاري است
چگونه عكس تو در برق شيشه ها پيداست
چگونه جاي تو در جان زندگي سبز است
هنوز پنجره باز است

تو نيستي كه ببيني
چگونه با ديوار
به مهرباني يك دوست از تو مي گويم
تو نيستي كه ببيني چگونه از ديوار
جواب مي شنوم
تو نيستي كه ببيني چگونه دور از تو
به روي هرچه دراین خانه ست
غبار سربي اندوه بال گسترده است
تو نيستي كه ببيني دل رميده من
بجز تو ياد همه چيز را رهاكرده است
غروب هاي غريب
در اين رواق نياز
پرنده ساكت و غمگين
ستاره بيمار است
دو چشم خسته من
در اين اميد عبث
دو شمع سوخته جان هميشه بيدار است
تو نيستي كه ببيني

 تو نيستي كه ببيني چگونه مي گردد
نسيم روح تو در باغ بي جوانه من
چه نيمه شب ها كز پاره هاي ابر سپيد
به روي لوح سپهر
ترا چنانكه دلم خواسته است ساخته ام
چه نيمه شب ها وقتي كه ابر بازيگر
هزار چهره به هر لحظه مي كند تصوير
به چشم همزدني
ميان آن همه صورت ترا شناخته ام
به خواب مي ماند
تنها به خواب مي ماند
چراغ ، آينه ، ديوار بي تو غمگينند

هنوز نقش ترا از فراز گنبد كاج
كنار باغچه
زير درخت ها لب حوض
درون آينه پاك آب مي نگرند
تو نيستي كه ببيني چگونه پيچيده است
طنين شعر تو نگاه تو درترانه من

 تو از بلندي ايوان به باغ مي نگري
درخت ها و چمن ها و شمعداني ها
به آن ترنم شيرين به آن تبسم مهر
به آن نگاه پر از آفتاب مي نگرند
تمام گنجشكان
كه درنبودن تو
مرا به باد ملامت گرفته اند
ترا به نام صدا مي كنند

یه روز بهم گفت: «می‌خوام باهات دوست باشم؛ آخه می‌دونی؟ من اینجا خیلی تنهام». بهش لبخند زدمو گفتم: «آره می‌دونم. فكر خوبیه.من هم خیلی تنهام». یه روز دیگه بهم گفت: «می‌خوام تا ابد باهات بمونم؛ آخه می‌دونی؟ من اینجا خیلی تنهام». بهش لبخند زدم و گفتم: «آره می‌دونم. فكر خوبیه.من هم خیلی تنهام». یه روز دیگه گفت: «می‌خوام برم یه جای دور، جایی كه هیچ مزاحمی نباشه. بعد كه همه چیز روبراه شد تو هم بیا. آخه می‌دونی؟ من اینجا خیلی تنهام». بهش لبخند زدم و گفتم: «آره می‌دونم. فكر خوبیه. من هم خیلی تنهام». یه روز تو نامه‌ش نوشت: «من اینجا یه دوست پیدا كردم. آخه می‌دونی؟ من اینجا خیلی تنهام». براش یه لبخند كشیدم و زیرش نوشتم: «آره می‌دونم. فكر خوبیه.من هم خیلی تنهام». یه روز یه نامه نوشت و توش نوشت: «من قراره اینجا با این دوستم تا ابد زندگی كنم. آخه می‌دونی؟ من اینجا خیلی تنهام». براش یه لبخند كشیدم و زیرش نوشتم: «آره می‌دونم. فكر خوبیه. من هم خیلی تنهام».

حالا دیگه اون تنها نیست و من از این بابت خیلی خوشحالم و چیزی که بیشتر خوشحالم می کنه اینه که نمی دونه من هنوز هم خیلی تنهام